zespół terapeutyczny
Hanna Lisowska i Sabina Grzymowicz

Psychoterapia jest formą pomocy w zaburzeniach i problemach natury psychicznej stosowaną od dziewiętnastego wieku. Choć tak naprawdę już w starożytności filozofowie poprzez rozmowę starali się pomagać ludziom w szukaniu odpowiedzi na nurtujące ich pytania. Sokrates porównywał swoją rolę w trakcie takich rozmów do roli akuszerki pomagającej dziecku przyjść na świat. Jest to rola asystująca, naprowadzająca i służąca fachową wiedzą na drodze indywidualnych poszukiwań. W jakimś sensie podobnie jest z psychoterapią, psychoterapeutą i pacjentem.

Przez cały ubiegły wiek psychoterapia intensywnie się rozwijała i zostały wypracowane różne podejścia i szkoły. Każdy psychoterapeuta znajduje metodę, która w jego odczuciu daje najlepsze narzędzia do pracy w postaci zaplecza teoretycznego, warsztatu, ale też wsparcia środowiskowego. Osoby skupione w Zespole Terapeutycznym łączy wspólna identyfikacja z podejściem psychoanalitycznym.

Założenia psychoanalizy opierają się głównie na uznaniu istnienia nieświadomości, czyli tej części ludzkiej psychiki, do której nie ma się łatwego dostępu, a która ma kluczowe znaczenia dla jakości naszego życia. Praca kliniczna pokazuje, że jest to sfera, którą warto lepiej poznać i w pewnym sensie się z nią zaprzyjaźnić. To w niej zgromadzone są nasze często zapomniane uczucia, przeżycia, wspomnienia stanowiące o tym, kim jesteśmy i z czym przyszło nam się w życiu zmagać. Uważamy, że w dzieciństwie tworzą się podwaliny naszego charakteru, więc w naszej pracy skupiamy się również na tym etapie, ale nie w oderwaniu od aktualnej sytuacji życiowej pacjenta. Można więc powiedzieć, że celem psychoanalizy i terapii psychoanalitycznej jest poznanie i zrozumienie procesów wewnętrznych psychiki oraz ich wpływu na nasze życie. Rozpoznając te mechanizmy, uzyskujemy możliwość zmiany tego, co wywołuje niezadowolenie z siebie i z życia, a czasem nawet powoduje cierpienie. Zgłaszane problemy staramy się wspólnie z pacjentem omawiać pod kątem zarówno ich źródeł, przejawów i wpływu na różne sfery życia tak, aby uzyskał on na swój temat wiedzę pozwalającą mu lepiej rozumieć swoje zachowania, motywacje, myśli i uczucia. Dzięki temu rozumieniu, ale też w oparciu o współpracę z terapeutą następuje próba zmiany tego, co sprawia cierpienie, przeszkadza lub z innych powodów jest niepożądane. Ta współpraca i rodzaj porozumienia, które łączy osobę zgłaszającą się na terapię i terapeutę są w pewnym sensie kluczowe.

Charakterystyczną cechą terapii psychoanalitycznej jest stworzenie takich warunków, żeby pacjent czuł się bezpiecznie. Dlatego dużą wagę przykładamy do stałości i przewidywalności. Sesje terapeutyczne odbywają się regularnie, w ustalone dni i godziny. Wszystkie przerwy (np. przerwa wakacyjna, świąteczna) są wcześniej zaplanowane i pacjent jest o nich informowany z wyprzedzeniem. Płatność jest ustalana indywidualnie z psychoterapeutą.